Chałka w schronisku i herbatka z termosu w górskim otoczeniu smakuje wykwintnie” (fragment tekstu ,,Dziewczyna w trekkingach” - www.kobietakreatywna.pl) Góry to inny świat, to świat, który kochamy Ania: W górach jest wszystko co kocham Łukasz: Góry dają uczucie spełnienia. Dom o Zielonych Progach – zespół grający szeroko pojętą poezję śpiewaną oraz piosenkę turystyczną, od samego początku należący do projektu „ W górach jest wszystko co kocham ". Inspiracji do swoich utworów grupa szuka między innymi w twórczości Jerzego Harasymowicza, Wojtka Belona, Wiesławy Kwinto-Koczan czy Kazimierza W górach jest wszystko co kocham - cz. 3 Dzień dobry, dzisiaj kolejna propozycja kubka dla kogoś kto kocha góry :) Przy okazji wrzucam swoje projekty górskich kubków. "W górach jest wszystko co kocham" Bardzo często można w internetach natrafić na to hasło. Dlatego i ja postanowiłem się nad nim zastanowić. Zwłaszcza, że w tym roku miałem okazję spędzić trochę czasu w górach, gdzie jak wiadomo jest sporo możliwości, by nad ważnymi problemami porozmyślać ;) Bawełniana koszulka W GÓRACH JEST WSZYSTKO CO KOCHAM. Nadruk w technologii flex. Kolor: czarny lub biały. Na zamówienie wykujemy nadruki na koszulkach w innych kolorach. Rozmiar: S,M,L,XL. Skład materiału: 100% bawełna, Gramatura: 185 g/m2. Krój: klasyczny, z taśmą wzmacniającą ramiona, swobodny fason, jednolite kolory. Kup teraz na Allegro.pl za 69,59 zł - W górach jest wszystko co kocham - męska koszulka (12991772815). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! 5nE6bw2. W Górach Jest Wszystko Co Kocham - koszulka męska Koszulka W Górach Jest Wszystko Co Kocham trafi do serca każdego miłośnika górskich szlaków. Dedykowana jest mężczyznom, którzy kochają zdobywać kolejne szczyty i mają odwagę głośno o tym mówić. Jeśli czujesz, że i Twoje serce zostało w górach, sięgnij po naszą koszulkę. Idealna koszulka na prezent Jeśli Twoją osobowość wyraża przekaz W Górach Jest Wszystko Co Kocham, koszulka z tym hasłem będzie dla Ciebie idealna. Będzie ona również wyjątkowo trafnym prezentem dla uwielbiającego górskie wędrówki mężczyzny. Jej dodatkowymi atutami jest świetne wykonanie, doskonałej jakości bawełniana tkanina i ceniona na świecie technologia, w jakiej wykonany został wydruk. Koszulka dla zakochanych w górach Miłość do gór jest uniwersalna - może wybuchnąć w każdym wieku. U niektórych budzi się już w dzieciństwie, inni odkrywają ją dopiero w dorosłym życiu. Podobnie uniwersalne są koszulki dla miłośników gór. Najmniejsze rozmiary będą odpowiednie nawet dla nastoletnich chłopców, największe - dla wysokich i postawnych mężczyzn. Podobnie jak w przypadku wszystkich oferowanych przez nas ubrań, koszulka W Górach Jest Wszystko Co Kocham dostępna jest w kilkunastu kolorach i odcieniach. – Ciężko to wytłumaczyć, ale tam wszystko jest inne niż na nizinach. Począwszy od ludzi, których spotykamy w trakcie wędrówki, w schroniskach lub na polach namiotowych. Poznajemy ciekawe historie związane z miejscem, również osobiste te życiowe. Najlepiej przy ognisku, partyjce kart lub dźwiękach gitary – tymi słowami swoją pasję do gór zaczyna opowiadać Piotr Durski ze Słupcy. Kolejnym wyzwaniem jest zdobywanie wzniesień – ta kilkugodzinna wędrówka, podczas której możemy nabrać dystansu do naszych wyzwań dnia codziennego. Nabieramy refleksji i zdrowego dystansu. Aż wreszcie, kiedy osiągniemy znaczne przewyższenia, szczyty, rozprzestrzenia się zapierający dech w piersiach widok na okolice z góry. Oczywiście, jeśli nam towarzyszy pogoda. – To generuje w moim ciele wysoki poziom endorfin i takie momenty pozostają ze mną na długo – dodaje. Zapytany o ilość górskich szlaków, które przeszedł, odpowiada, że dość ciężko zebrać wszystkie ze sobą, ponieważ zaczął eksplorować góry w wieku 8 lat, wiec było to ponad 20 lat temu. A od tego czasu zebrało się wiele różnych szlaków. – Mam taką zasadę od kilku lat, żeby co najmniej 2 razy do roku odwiedzić górski region w celu wędrówki. Nie interesuje mnie konkretne zdobywanie szczytów, ale obcowanie np. z pachnącym wilgocią bukowym lasem, karpackimi połoninami, ostrymi turniami lub ciepłym posiłkiem w klimatycznym schronisku gdzieś na przełęczy. W moim górskim CV były Tatry, nasze polskie Beskidy, ukochane Bieszczady, ale i wyższe o charakterze alpejskim jak Fagarasze w Rumunii czy austriackie Alpy Sztubajskie. Ostatnio miałem przyjemność wędrować po Kaukazie Niższym w Gruzji. Jednak zawsze z sentymentem wracam do naszych Bieszczadów. Mam stałą paczkę znajomych, z którymi umawiamy się na tydzień wędrówki z plecakami, namiotami po mniej uczęszczanych szlakach. Daje to niesamowity reset od codzienności. Przed nami plany na Bieszczady Wschodnie na Ukrainie i Karpaty Rumuńskie – jeszcze bardziej nieodkryte i niedostępne dla przeciętnych turystów. Ekstremalnych przygód przeżyłem wiele, jednak do końca życia nie zapomnę mojej wyprawy w Tatry. Co więcej była to moja pierwsza styczność z górami. Miałem 8 lat. Zdobywaliśmy z moim tatą i siostrą Giewont. Ekscytacja u małego chłopca spędzała poprzedniej nocy sen z powiek. Przecież miał on zdobyć swój pierwszy szczyt w swoim życiu. Pogoda od rana sprzyjała wędrówce. Sprawnie pokonywaliśmy poszczególne etapy na szlaku. W schronisku na Hali Kondratowej obsługująca nas osoba ostrzegała przed nadciągającą burzą od strony słowackiej. Jednak niebo tego nie sugerowało. Rzeczywiście im bliżej było szczytu zaczęło z oddali grzmieć. Przyspieszyliśmy kroku i bez problemu zdobyliśmy szczyt, kiedy zaczął padać deszcz. Kolejny przebieg zdarzeń przyćmił uczucie radości ze zdobycia szczytu, bowiem schodząc z głównego szczytu Giewontu rozpętała się burza na dobre. Ogarnął mnie strach i odcięło mi energie od mięśni nóg. Jednak motywowany przez mojego tatę musiałem schodzić silą woli. Burza rozpętała się na dobre. Pioruny uderzały w okoliczne szczyty. Dźwięk był paraliżujący. Wtem, kiedy byliśmy 100 metrów od szczytu, piorun uderzył wprost w krzyż na Giewoncie. Byliśmy tak blisko uderzenia, że nie słyszeliśmy huku, jaki towarzyszy takim uderzeniom, a jedynie syk. Jakiś czas później zeszliśmy na bezpieczną odległość od ekspozycyjnego szczytu i przytuliliśmy się do skał, oczekując końca burzy. Byliśmy świadkami akcji ratunkowej. Później okazało się, że młode małżeństwo zostało porażone od łańcuchów. Niestety mężczyzna nie przeżył, a kobieta ciężko poparzona została przetransportowana do szpitala. Drogę powrotną pamiętam, jak przez mgłę – w strachu, bezsilny, cały przemoczony. Doszliśmy do schroniska. Wtedy wiedziałem już, że jestem bezpieczny. Ten pierwszy kontakt z górami nauczył mnie pokory do nich na całe życie. Dziwne, że wtedy się nie zniechęciłem – wspomina. Fascynacja górami, jak dodaje, jest elementem podróży. Może to bardzo proste, ale jest to kolejny motyw do podjęcia podroży – przeżycia przygody, obcowania z innymi kulturami, chwili z gorącym kubkiem przy ognisku, a w perspektywie następny dzień wędrówki. Również czeka się na tą odskocznię od codzienności. Niezależnie, gdzie się pójdzie, to ma się pragnienie odwiedzenia górskich szlaków w danym kraju. – Mogę śmiało zacytować Jerzego Harasymowicza, wybitnego poety; „W górach jest wszystko, co kocham”. Czy góry mogę polecić komuś? To zależy, bowiem przede wszystkim trzeba lubić taką formę spędzania wolnego czasu. W górach trzeba się zmęczyć, czasem zmoknąć. Daleko tu do komfortu. Jednak doświadczenia wynagradzają nam wszelkie trudy. Musimy do nich podchodzić z pokorą. Zawsze monitorować pogodę, brać zapas wyżywienia i adekwatny ubiór. W skrócie ujmując, trzeba podchodzić do górskich wędrówek z głową. Wracając do pytania…. Myślę, ze możemy pochwalić się w Polsce przepięknymi regionami górskimi. Najbliżej do nas są Karkonosze i niestety dosyć popularna droga na Śnieżkę przez Śnieżne Kotły. Najlepiej wybrać się po sezonie, jesienią, kiedy lasy barwią się na pomarańczowo. Polecam zatrzymać się w schronisku Samotnia – bardzo klimatycznym z dobrą kuchnią. Specjalne miejsce w moim sercu mają Bieszczady. Zwłaszcza odcinek przez Bukowe Berdo. Zaczynamy monotonną wędrówkę w Widełkach, trawersujemy Bukowe Berdo – rozległą połoninę i możemy dojść na Tarnice przez Halicz. Przy dobrej pogodzie podziwiamy przepiękne falujące bieszczadzkie szczyty, a nocą jesteśmy w stanie dostrzec świetlistą lunę samego Lwowa. Schodzimy do Wolosatego i koniecznie zatrzymujemy się w karczmie „Pod Carynką” w Ustrzykach Górnych. W moich górskich planach jest Kaukaz w północnej Gruzji i trekking dookoła góry Kazbeg. Jednak największym marzeniem jest trekking w Andach. Fascynują mnie latynoskie kraje, ich kultura, ludzie, obyczaje. Wiec w przyszłości chciałbym udać się w te strony świata. Czy jest ktoś, kto mnie inspiruje do dalszych wypraw? Myślę, że nie ma konkretnych osób. Są relacje, reportaże. Śledzę doniesienia naszych himalaistów. Wiadomo, że to już są pewne ekstrema, które pewnie w życiu nie doświadczę, ale fascynuje mnie to. Przekraczanie swoich barier, obcowanie z surową naturą. Coś w tym jest. Inspiracja jest perspektywa przeżycia przygody. Przed wyjazdem miewam to specyficzne uczucie. Wtedy wiem, że będę we właściwym miejscu i czasie. Jest to trudne do opisania. To się po prostu czuje. Dlatego zachęcam do odkrywania tych wrażeń na szlaku – powiedział kończąc. DR. "Gdyby najkrócej określić to, co właściwie wciąż ciągnie mnie w góry, to jest to – przyjemność. Przyjemność pojawia się wtedy, gdy nie myśli się jedynie o wejściu na wierzchołek, ale gdy np. idąc po lodowcu, człowiek zaśpiewa, zaśmieje się, czy zrobi komuś jakiś kawał. Jest też w górach tyle piękna i w tylu postaciach, że trudno to wyrazić. Jest to urlop od spraw codziennych i oddalenie się od nich, choć nie oznacza to ucieczki, a tylko potrzebny względem nich dystans." Wanda Rutkiewicz Wanda Rutkiewicz kobieta, której nie trzeba przedstawiać. Jedna z najlepszych himalaistek świata. Jako pierwsza kobieta na świecie zdobyła szczyt K2, zaś jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Europejka stanęła na Mount Everest, najwyższym szczycie Ziemi. Z zawodu była elektronikiem, pracowała w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych we Wrocławiu oraz w Instytucie Maszyn Matematycznych w Warszawie. Sport był jej pasją od lat najmłodszych. Jednak nie od zawsze była to wspinaczka. Ukochaną dyscypliną młodej Wandy Rutkiewicz była siatkówka. Była zawodniczką I-II ligowej drużyny, a nawet miała zostać reprezentantką Polski. Poza siatkówką również biegała, rzucała dyskiem i oszczepem, pchała kulą, skakała wzwyż, w późniejszych latach odnosiła drobne wyniki w rajdach samochodowych. Po raz pierwszy ze wspinaniem miała kontakt w Rudawach Janowickich. W 1962 roku ukończyła kurs Szkoły Taternictwa na Hali Gąsienicowej. Od tej pory zaczęła się przygoda Wandy Rutkiewicz z Tatrami, a co za tym idzie również z górami coraz wyższymi. W latach 1964-65 wspinała się w Alpach Zillertalskich. W 1967 roku wraz z Haliną Krüger-Syrokomską przeszła wschodnią ścianę Aiguille du Grépon, było to pierwsze przejście kobiece. Rok później w tym samym towarzystwie pokonała wschodni filar Trollryggen w Norwegii, również było to pierwsze wejście kobiece. Kilka lat później do jej osiągnięć dołączyły: w 1973 roku drugie kobiece wejście na Eiger, pierwsze kobiece przejście zimą północnego filaru Matternhornu w 1978 roku. W 1968 roku brała udział w wyprawie w góry Norwegii, gdzie w zespole kobiecym dokonała pierwszego kobiecego wejścia filarem wschodnim na Trollryggen. Jednak największe sukcesy przyniosły jej wyprawy w najwyższe góry. Wejście na Pik Lenina (7134 m) w 1970 roku, dwa lata później Hindukusz z wejściem na Noszak. W 1975 roku osiągnęła jeden ze swoich życiowych sukcesów: pierwsze wejście na Gasherbrum III (7952 m) - najwyższy z siedmiotysięczników i najwyższy z dziewiczych wówczas szczytów świata. Był to polski kobiecy rekord wysokości. 16 października 1978 dokonała rzeczy niesamowitej. Zdobyła szczyt Mont Everest. Tym samym była trzecią kobietą świata na najwyższym szczycie globu i pierwszą Europejką. Tego samego dnia na stolicę Piotrową został wybrany Karol Wojtyła. Kilka lat później podczas spotkania z Wandą Rutkiewicz Papież powiedział: "Dobry Bóg tak chciał, że tego samego dnia weszliśmy tak wysoko". 15 lipca 1985 roku Wanda Rutkiewicz stanęła na szczycie Nanga Parbat (8501 m), było to pierwsze wyjście czysto kobiece. 23 czerwca 1986 niemożliwe stało się możliwe, Wanda Rutkiewicz jako pierwsza kobieta i pierwszy Polak zdobyła szczyt K2. Kolejnym zdobytym przez Wandę ośmiotysięcznikiem miała być Kanczendzonga. 12 maja 1992 roku Wanda Rutkiewicz i kierujący wyprawą meksykanin Carlos Carsolio ruszyli w stronę szczytu. Osłabiona Polka została z tyłu, meksykanin samotnie wszedł na szczyt. W drodze powrotnej 12 maja około spotkał Wandę Rutkiewicz, która szykowała się do noclegu, pomimo braku śpiwora, namiotu, gazu, jedzenia nie uległa namowom kolegi na powrót i została w miejscu planowanego noclegu. Następnego dnia około godziny 11:00 nastąpiło gwałtowne załamanie pogody. Carlos czekał na Wandę najpierw 12 godzin w czwartym obozie, potem dwa dni w drugim. Pozostawił dla niej brakujące rzeczy, jednak nigdy po nie nie wróciła... Pozostaje pytanie dlaczego tak doświadczona himalaistka jak Wanda Rutkiewicz postąpiła tak nierozsądnie jakby to była jej pierwsza wyprawa? Jak twierdzą doświadczeni himalaiści i specjaliści od medycyny górskiej decydująca mogła tu być zła ocena własnych możliwości. Mógł ją spowodować charakterystyczny dla osób przebywających dłuższy czas na dużych wysokościach obrzęk mózgu. Jedno jest pewne Wanda Rutkiewicz zginęła robiąc coś co kochała najbardziej. Komentarz zanim zostanie opublikowany, poddany jest weryfikacji. Jeżeli jego treść nie łamie regulaminu strony, będzie komentarzy. koncert W górach jest wszystko co kocham koncert W górach jest wszystko co kocham Dodaj do ulubionych Ulubione Zapraszamy na koncerty W górach jest wszystko co kocham w górach i nie tylko, do Górskiej Krainy Łagodności, do wspólnej muzyczno-poetyckiej wędrówki przez góry! Bilety obejmują tylko i wyłącznie wstęp na koncert! Miejsca są siedzące i stojące. CZYTAJ WIĘCEJ CZYTAJ WIĘCEJ Recenzje i opinie: W górach jest wszystko co kocham Niestety pierwszy i ost raz. Lider zespolu (najprawdopodobniej) zakazal wydawania zamowien na pol godz przed wystepem. Dotarlismy na godzine przed i mielismy ochote cos zjesc jednak Pan z baru powiedzial, ze niestety nie moze nic wydawac, a po koncercie zamyka kuchnie o 22. Na sali zaduch bo wokalista nie pozowolil otworzyc wszystkich okien. Mimo, ze mielismy oplacony bilet to na pol h przed nie mielismy gdzie usiasc. Siedzielismy poza budynkiem co mijalo sie z celem zeby placic za bilet.. Samo schronisko oraz jedzenie i picie na duzy plus. Kasia Ra 15:28 Koncert jak zawsze rewelacyjny. Co oni wyprawiają z tymi gitarami?!?! Jestem zachwycona. Super klimat, humor, wokal i w ogóle wszystko. Więcej takich koncertów i do zobaczenia na Soszowie. koncert jak zwykle na wysokim poziomie i bardzo kameralnie i klimatycznie Super koncert, świetna atmosfera miejsce dopasowane do koncertu, no i ludzie którzy fajnie zagrali i zaśpiewali pozdrawiam i do następnego razu Wspaniały klimat, wspaniały koncert, miejsce cudowne!!! Krzesła niewygodne :0 ale to tylko drobny szczegół :P Rewelacyjna zabawa i ponad 2h pięknej górskiej muzyki. Było cudownie, klimatycznie, wesoło i głośno... Wspaniały koncert. klimat .Muzyka i teksty piosenek cudowne. Koncert fantastyczny, kameralny, zjawiskowy, żywy, niestety o miejscu zabrakło informacji, że na salę, można wprowadzać zwierzęta i moja szanowna małżonka w połowie koncertu zaczęła się dusić. Ale i tak jej się podobało 🙃 Świetna impreza z klimatem gór Fantastyczny koncert. Bardzo pomocna i cierpliwa ekipa ;) Już nigdy nie dsm się zniechęcić prognozie pogody. Pozdrawiam! Swietny koncert, atmosfera.. smialo polecam. Niesamowity klimat, piękne piosenki, okoliczności przyrody bajeczne. Oby więcej takich wydarzeń. Brawo dla Zygmuntówki i Domu o Zielonych Progach :) Jak zawsze świetny koncert i super atmosfera! Rewelacyjne pożegnanie lata! Super miejsce dobre nagłośnienie i Wojtek jak zawsze w formie. Polecamy Bofoludzik 17:48 Było bardzo pozytywnie, wesoło i wzruszająco. Dominika 17:02 Mimo zimna atmosfera była super, świetna muza i super ludzie. Wiesława 16:51 Świetny koncert, świetne miejsce, wspaniały klimat całego wydarzenia Bardzo fajny koncert! Świetnie się bawiłem, także potem na śpiewaniu w Zygmuntówce. Nawet pogoda dopisała mimo złych prognoz :) Einsteinus 09:32 Piękny koncert w magicznym miejscu Niestety koncert był bez wokalistki, nigdzie nie było to wcześniej podane. To mój kolejny koncert tego zespołu,we ten był saby,bardzo. Zamulony. Opóźnienie ponad 30 minut,całkiem bez powodu,wokalista stał i popijał piwo w tym czasie. Potem zanudzine utwory kogoś innego. Słabo a cena niemała. Jak zawsze wspaniały koncert Agnieszka 14:11 Świetna zabawa i super klimat!! Magdalena 08:34 Spędziłam udany wieczór na koncercie. Pogoda dopisała także. Pozdrawiam organizatorów Super klimat i świetny koncert! Mili właściciele schroniska na Soszowie. Polecamy! Super, klimatycznie i zgodnie z oczekiwaniami. Polecane z kategorii koncert Wróciłam z małego ubiegłym roku,na portalu Nasze Sudety wygrałam weekend w Górach nie wychodzę w niecierpliwością czekałam więc na wiosnę aby poznać tajemnicze Izery,ale wiecie jak to jest jak się coś w ubiegłym tygodniu mogłam zrealizować swoją były bardzo intensywne nagrody była Agroturystyka Izerski Potok w to wyjątkowe miejsce każdemu kto chce wypocząć z dala od miejskiego zgiełku. Na pierwszy dzień zaplanowaliśmy zdobywanie dwóch Izerski i Czeski wyprawą wstąpiliśmy na obiad do restauracji Kalamata w Świeradowie grecki klimat,pyszne jedzenie i miła obsługa. Na szczyt wjechaliśmy koleją przejściu ok 100 m dotarliśmy do pogoda na szczycie znacznie różniła się od tej na mgła ograniczała gorącą kawą,wyruszyliśmy w dalszą drogę. Schronisko to stylowy górski zabytek. Wybudowane w śląsko-łużyckim stylu w latach 20. XXw. bardzo ładnie komponuje się z północnymi stokami tarasu można podziwiać widoki na Pogórze Izerskie, Śląsk i Górne Łużyce. Ścieżką powyżej schroniska ,zielonym szlakiem wyruszyliśmy w wiedzie przez wierzchołki jest bardzo łatwa do pokonania. Po godzinnej wędrówce dotarliśmy na Smrka. Smrk (1124m Brat Stogu Izerskiego – Smrk góruje nad Novym Městem pod Smrkiem i Czerniawą Zdrój. Wznosząca się na 1124m góra należy do najbardziej znanych w całych Górach Izerskich. Nazywany przez czeskich gospodarzy Królem Gór szczycie Smreka znajduje się 20 metrowa stalowa sie z niej 360-stopniowa panorama na całe Zachodnie Sudety- począwszy od Gór Izerskich, poprzez Góry Łużyckie, Góry Żytawskie, Góry Jesztedzkie aż po Karkonosze i Pogórze jest udostępniona turystom,znajduje się tu księga pamiątkowa,a z umieszczonych na ścianie gablot można dowiedzieć się bogatej historii wieży. W pobliżu wieży tuż przy szlaku znajduje się obelisk poświęcony niemieckiemu poecie i baśniopisarzowi Theodorowi Körnerowi, który zawitał na Smrk 1809 roku. Dom Zdrojowy Wieczorem mieliśmy jeszcze siły na zwiedzanie Świeradowa Zdrój. Drugi dzień zamierzaliśmy spędzić w Czeskiej pogoda nie dopisała i postanowiliśmy zwiedzić Niemieckie Görlitz, jedno naj­pięk­niej­szych miast w ca­łych Niem­czech – szczyci się największą ilością odrestaurowanych posiada niezaburzony układ przestrzenny i zabytki ze wszystkich epok historycznych. Görlitz Kolejnym etapem naszej wycieczki był Liberec i wieża widokowa na góra Grzbietu Jeszczedzkiego (1012 m roku 1965,na miejscu starej ,spalonej kamiennej chaty postawiono nowoczesną budowlę restauracyjną według projektu architekta Karla Hubaczka. Dzięki tej oto wieży o wysokości 90 m architekt otrzymał nagrodę Perreta, co jest najwyższą oceną Międzynarodowej unii architektów. wieża widokowa na Ješted Z góry roztacza się przepiękny widok na wszystkie strony świata. Można tu zauważyć również praski Petrzin. Dzięki swej sylwetce wieża ta stała się symbolem terenu góruje nad miastem ,nie trudno ja przeoczyć,znacznie trudniej dojechać bo wszędzie objazdy i remonty dróg. Trzeci dzień. Pani Agnieszka z Izerskiego Potoku zaproponowała nam ciekawe miejsca,które warto obejrzeć. Skałki było tu przyjść by zobaczyć wyryte w skale podpisy dawnych mieszkańców tego ulewny deszcz przeszkodził nam w podziwianiu cudownych widoków na Góry Łużyckie. Geopark -Ścieżka turystyczna śladami-dawnego górnictwa kruszców Kopalnia św. Jana Sztolnie kopalni rud cynku i kobaltu działały na tym terenie od XVI do XIX wieku. Kopalnie można zwiedzić podążając ścieżką dydaktyczno-turystyczną „Śladami dawnego górnictwa kruszców”. Na 8 km trasie znajduję się 12 stanowisk naziemnych oraz trasa podziemna o długości 350 m. Zamek Czocha Zamek Czocha powstał w połowie XIII wieku z inicjatywy króla czeskiego Wacława II jako warownia obronna Czech. W roku 1315 książę piastowski, Henryk I jaworski ożenił się z księżniczką czeską Agnieszką i w posagu otrzymał zarówno zamek, jak i okoliczne tereny. Przez wieki zamek był przebudowywany na rezydencję przez zamieszkujące tu szlachetne rody rycerskie: von Klűx, von Nostitz i von Űchtritz. Swoje znaczenie militarne zamek ostatecznie utracił po wojnie trzydziestoletniej. W nocy z 17 na 18 sierpnia 1793 r. wielki pożar zamienił zamek w ruinę, kładąc kres jego świetności. Ostatni przedwojenny właściciel zamku, Ernest Gűtschow, na początku XX wieku zlecił przebudowę obiektu wybitnemu architektowi, prof. Bodo Erhardtowi. Dzięki tej przebudowie, zamek stał się jednym z najpiękniejszych zabytków Dolnego Śląska (źródło- W drodze powrotnej do domu wstąpiliśmy do Karpacza by zerknąć na Śnieżkę i zjeść ulubione lody z „Sopelka”.Trzy dni to stanowczo za mało aby zobaczyć wszystko,co oferują te magiczne pewno zawitamy ponownie w Góry Izerskie po nowe wrażenia i wspomnienia. Please follow and like us:

w górach jest wszystko co kocham